Jeśli potrafisz czuć
Znając na pamięć życie zgorzkniałe,
Dźwigając wciąż nowe cierpienia,
Uczymy się twarze mieć skamieniałe,
Choć ból wyniszcza nie do zniesienia.
Przestały krwawić serca dziurawe-
Na ciosy noża uodpornione,
Kłamstwem jest jednak, iż przeszły poprawę,
Bo to nie postęp, że są znieczulone...
Dotknięci brakiem słodkiej czułości,
Wciąż odkrywamy własne dramaty,
Brak w nas współczucia, brak też litości,
Bo chcemy, by człowiek też był upadły...
Łamiemy się zawsze,jak kruche lustra,
Gdy ktoś odchodzi bez pożegnania,
Kiedy zostaje z nas tylko pustka,
Stajemy bliscy się zakłamania.
Mówiąc, że życie jest darem pięknym,
Nienawidzimy świata podłego,
A chwaląc wszystko, że jest się wdzięcznym,
Trudno nam cieszyć się z dnia kolejnego...
Miliony uczuć zamaskowanych,
Chce nas ogarnąć ze swego ukrycia,
Jednak przez ciągłą chęć bycia martwym,
Z czasem odejdzie z nas zdolność czucia...
Komentarze (6)
Pięknie... Po prostu wyjątkowo. Porwało mnie. Przestałem widzieć, słyszeć, czuć. Wpadłem w wir słów, Twoich słów. 5 :)
Podobało mi się! Mam nadzieję, że to takie ''wzięte z nieba" a nie z życia ;)
SŁOWA MNIE BARDZO URZEKŁY - Łamiemy się zawsze,jak kruche lustra, Gdy ktoś odchodzi bez pożegnania, Kiedy zostaje z nas tylko pustka "
Piękne i mądre, 5:)
Dziękuje Wam! ;) Chris bardzo sie cieszę, że ten wiersz do Ciebie dotarl, to mile : )
W 100% zgadzam się z Nat! Wiersz piękny, głęboki ;)
5/5
Zatkało mnie po prostu : D 5
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania