Poprzednie części:  jeszcze jeden dzień

jeszcze jeden dzień

patrzę

jak składasz szlafrok

jakby od tego

zależało jutro

 

od początku

uczymy się tracić

każda czułość

jest trochę żałobą

 

po końcu świata

najbardziej boli

że nadal pamiętasz

gdzie ktoś trzymał herbatę

 

(wersja poprawiona)

Średnia ocena: 1.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • piliery

    PIękny i smutny wiersz. Środkowa zwrotka jest jego sercem i zawiera zdanie, które brzmi jak aforyzm: „każda czułość / jest trochę żałobą”. To fundamentalny paradoks bliskości – im bardziej kogoś kochamy i jesteśmy z nim zżyci, tym bardziej jesteśmy świadomi, że kiedyś to stracimy. Czułość zawsze nosi w sobie cień przyszłego braku.

  • realista

    Tu trzeba postawić taką kolejność Miłość–Wiara–Nadzieja. Dopóki pędzie trwała Miłość to Nadzieja zawieść
    nie może dzięki Wierze..

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania