Poprzednie części: jeszcze jeden dzień
jeszcze jeden dzień
patrzę
jak składasz szlafrok
jakby od tego
zależało jutro
od początku
uczymy się tracić
każda czułość
jest trochę żałobą
po końcu świata
najbardziej boli
że nadal pamiętasz
gdzie ktoś trzymał herbatę
(wersja poprawiona)
Komentarze (2)
PIękny i smutny wiersz. Środkowa zwrotka jest jego sercem i zawiera zdanie, które brzmi jak aforyzm: „każda czułość / jest trochę żałobą”. To fundamentalny paradoks bliskości – im bardziej kogoś kochamy i jesteśmy z nim zżyci, tym bardziej jesteśmy świadomi, że kiedyś to stracimy. Czułość zawsze nosi w sobie cień przyszłego braku.
Tu trzeba postawić taką kolejność Miłość–Wiara–Nadzieja. Dopóki pędzie trwała Miłość to Nadzieja zawieść
nie może dzięki Wierze..
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania