Kleszcz

- Panie doktorze, mam problem.

- Sto złotych. Słucham.

- Ale to bardzo wstydliwy problem.

- Ekhm... Sto pięćdziesiąt złotych. Proszę mówić.

- Muszę go panu pokazać.

- Jakoś zniosę ten widok.

- Chodzi o to, że złapałem kleszcza i on jest...

- Przyczepił się panu w okolice członka, tak? Proszę nie owijać w bawełnę, tylko mówić wprost.

- Nie, nie, mam go na plecach. To znaczy nie penisa, tylko kleszcza.

- Dawno się przyczepił?

- To było tak. Prawie zawsze śpię na boku, bo należę do takiej sekty ludzi śpiących na boku, ale wczoraj przewróciłem się przypadkowo na plecy i poczułem, że coś mnie gniecie. Pokazałem żonie, a ona powiedziała, że to kleszcz. Ja go nawet nie widziałem, bo nie mamy w domu luster. Żona zakazała ich używania, nienawidzi ich nawet bardziej od mycia się. Ona od urodzenia myła się tylko dwa razy.

- No dobrze, proszę pokazać tego kleszcza.

- O, widzi pan?

- Ale to nie jest kleszcz! To głowa węża.

- Co takiego? A gdzie reszta?

- Węże to bardzo niezależne osobniki. Prawdopodobnie reszta odpełzła gdzieś indziej.

- Ale on jest martwy, tak?

- Trudno powiedzieć. Kiedyś widziałem jak torebka z wężowej skóry nagle zaczęła się ruszać. To naprawdę bardzo wytrzymałe zwierzęta.

- I co teraz?

- Trzeba go usunąć. Mam tu cęgi i brzeszczot.

- Niee! Proszę przestać. To ja... Mi w zasadzie ta głowa wcale nie przeszkadza. Taka ozdoba ciała, prawie jak kolczyk. Do widzenia.

- Zaraz. Sto pięćdziesiąt złotych się należy.