kostne kościane kościste
1. akt z kantem
kość została rzucona
ostre kanty
dawały świadectwo apetytu
pies wziął na ząb
nim ruja poniosła go w świat
pierwotnego erotyku
nim zaskowyczał
do szpiku
2. odręczny szkic z kością w tle
metafora w zdeptanych butach
naręcze przymiotników przygięło do ziemi
nawet wiatr nie zagwizdał
pies podkulił ogon
polizał nagą kość -
wyjętą z prozy
zaślinił się do szpiku
Komentarze (2)
A mnie w tym roku ugryzł 🐕 i było to zupełnie nieuzasadnione, wcale nie goniłem tej pani z psem i nie starałem się klepnąć w tyłek – a jednak 🐶 ugryzł mnie właśnie w dupę. Podobno psy znają się na ludziach... i może był zazdrosny niejako przedwcześnie, tak na zapas.
W każdym razie od owego zdarzenia lubię zwijać się w kłębek, bardziej się ślinię i mam chęć wylizać swoje jajka.
:D To dobrze, że cię hmmm... w drugą stronę medalu nie ciapnął. Auć! :))))
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania