/59/ - Golasek (czytelniku odgadnij autora) O!

w temacie: "JAK POWSTAŁ ŚWIAT"

Aleksander był wysokim mężczyzną z kruczoczarnymi włosami i ogolonymi pachami.

Pewnego dnia, w październiku, szedł polną drogą i szukał grzybów.

Nikt nie powiedział mu, że grzyby zwykle nie rosną przy drodze, ale w lasach.

Dlatego Aleksander szedł i szedł, lecz koszyk ciągle był pusty.

Wtem z wysokiej roślinności po lewej stronie drogi wybiegł jakiś chłopak.

Był nagi, a jego interes zwisał smętnie w pozycji spoczynku, a mimo to był słusznych

rozmiarów.

Aleksander speszył się i zielona zazdrość zaczęła trawić jego wnętrzności.

– Kim jesteś, nagi chłopaku? – zapytał.

Tamten milczał.

– Powiedz, nie bój się. Masz duży interes – zagaił ponownie Aleksander, stwierdzając, że

komplement ośmieli nieznajomego.

– Mówią na mnie Stwórca – odrzekł chłopak.

– Co tworzysz?

– Nie mogę powiedzieć. Nie powinno mnie tu być.

Aleksander zamyślił się. Czy wspominałem już, że był to mężczyzna o kruczoczarnych

włosach?

– Skoro nie chcesz gadać, to spadaj. I schowaj interes – oburzył się Aleksander.

Nieznajomy posmutniał.

– Nie wiem, dokąd iść. Nie wiem, jak wrócić. Muszę wracać do pracy, jeszcze trzy dni.

– Gdzie pracujesz?

– Nie mogę ci powiedzieć.

– To spadaj, wariacie. Ludzie tu grzybów szukają.

– Pomożesz mi?

– Nie.

– Dlaczego? Jestem Stwórcą.

– Jak powiesz, co tworzysz, może ci pomogę.

Nieznajomy chwilę myślał.

– Świat. Jestem twórcą świata.

– Bogiem?

– Co?

– Nieważne. Jakiego świata?

– Nie mogę ci powiedzieć.

Aleksander stracił cierpliwość. Podbiegł do nieznajomego i kopnął go w klejnoty, aż golas

zawył z bólu.

– Też mi stwórca – skwitował.

– Czemu to zrobiłeś? Nie skończę tworzyć świata!

– Jeden nieudany wystarczy.