Kto brat, kto wróg

Płacze Ona rzewnie,

ta Matka moja, Ojczyzna.

Zdradzona jestem, pewien

przez przybranego syna.

 

Dziś ciężko poznać, kto brat, a kto wróg;

ponad tysiąc lat naszej historii cudu.

Niech Rzeczpospolitej błogosławi Bóg,

a z kraju pozbędzie się cudzego brudu.

 

Lecz nie płacz, Matko ma najdroższa,

chwycimy oręż nasz znów;

choć i naprzeciwko stanie horda najgorsza,

choćby i najwięcej zostało wdów.

 

Niech każdy, kto inaczej uważa,

mówię: zamilknij, „Polaku”, jak grób;

a tego, co moje słowo uraża,

bodaj padnie zaraz jak trup.

Średnia ocena: 3.3  Głosów: 3

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • realista godzinę temu

    Jasnogórska Pani, Tyś naszą Hetmanką,
    * Polski Tyś Królową i najlepszą Matką.

    1. Spójrz na polskie domy, na miasta i wioski!
    *Niech z miłości Twojej słynie naród polski. Ref.
    2. Weź w opiekę młodzież i niewinne dziatki,
    * by się nie wyrzekły swej Niebieskiej Matki.
    3. Niech i Kościół Święty, dzieło Twego Syna,
    * u Bożego tronu wspiera Twa przyczyna.
    Masz ode mnie 5+

  • Sucre godzinę temu

    Super wiersz, zarejestruj się i pisz więcej takich. Jesteś tu potrzebny. Polska potrzebuje szczerych patriotów i tego, żeby o Niej mówili, i ją opiewali. Jej wzloty i upadki. Zwycięstwa i klęski.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania