Ławka
Na ławce jest najlepiej, najcieplej. Gdy słońce ci towarzyszy i wyjaśnia błękit nieba.
Najłatwiej jest tłumaczyć, wszystkie dziwne rzeczy, najtrudniej, nie wspominać.
Na ławce siądzie ptak i zaśpiewa o życiu, radośnie. Szum drzew obok ławki zaleje głośne miasto, każdy go pozdrowi.
Piękna jest godzina, bądź dwie. Wpatrzone oczy, beztroskie kopanie ziemi i ta wolność- właśnie na tej ławce.
Uwielbiam ją, deski stare, koloru zgniłej, brudnej zieleni, już spróchniałe, przez tyle lat oddające te same uczucie.
Najlepiej jest na ławce, gdy świat jest tuz obok.
sawIS FJ
Komentarze (8)
"Najłatwiej jest tłumaczyć, wszystkie dziwne rzeczy" - bez przecinka
"najtrudniej, nie wspominać." - bez przecinka
"Piękna jest godzina, bądź dwie" - bez przecinka
"wolność-" - spacja
"Uwielbiam ją, deski stare" - tutaj sugerowałabym myślnik zamiast przecinka, bo to lepiej zaakcentuje. Będzie wiadomo, że te deski składają się na ławkę.
"gdy świat jest tuz obok." - tuż*
Powiem tak - ładnie ujęłaś końcówkę, ale tekst jest nieco za mało rozbudowany moim zdaniem, bym mogła poczuć jakieś emocje, usiąść sobie na ławce obok postaci. Z tego też względu tym razem zostawię bez ocenki, jeśli pozwolisz :)
I za dużo przecinków :)
A widzisz, często tak jest, że jak jest za mało, to potem z kolei za dużo, ale się unormuje :D
Rozumiem zachwyt spowodowany siedzeniem na starej ławce (ach te wspomnienia), ale tekstu rzeczywiście malutki,
więc bez ocenki : )
Dziękuje :)
Też kiedyś przesiadywałam na takiej starej ławce i jak już napisała Angel, wspomnienia są wzruszające, ale mam wrażenie, że o ławce, którą opisałaś wiesz wszystko tylko Ty. Nie oceniam, pozdrawiam :)
Dla mnie taką ławką to też synonim wolności. Czy to zerwalo się ze szkoły czy poszło z dziewczyną na randkę do parku... ;)
Dokładnie :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania