LBnD - 7 - Bilet

Mógłbym być Józefem, stolarzem z pod Betlejem, mógłbym być mesjaszem ubogo urodzonym, mogłem być człowiekiem na drodze porzuconym - jestem tylko biletem wczoraj wyrzuconym.

Zaopiekuj się mną, wykorzystaj, przerwij, sprawdź - daj mi poczuć się potrzebnym, daj mi uczknąć życia. Wiem doskonale, że wartość moja jest ulotna, wiem też, że ważność przemija jak uroda, ale nie wiedziałem jaka czeka mnie droga.

Leżę tutaj samotnie - pośród traw i śmieci, Leżę i czekam na przygodę. Przez wiatr poderwany lecę ku niebu, ale spadnę tak nie sfornie w odchylań, cień. Tam zostanę by zniknąć jak wczorajszy dzień…