LBnR 77 - Uciec

gimnazjalne pragnienie

– łowić zmierzch jak rybę

zapakować upiec wziąć ze sobą

i użyć gdy trzeba

„jam jest łowcą nocy”

ciemno na zawołanie

gdy chcę spać uciec zapomnieć

mieć wymówkę że mrok

że nie da się tak rachować

 

albo

myślę teraz

upolować zachód słońca

dobrą chwilę

pocałunek

z nią

 

wyimaginowaną…

 

a może jutro będę chory…

chcę przespać niepotrzebne chwile

nie męczcie mnie matmą

i tak poza marzeniem nic nie umiem

 

nie potrafię się postarać

Średnia ocena: 4.6  Głosów: 9

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze

  • Onyx 2 miesiące temu
    Ciekawe. My chcemy żyć, prawdziwie żyć, a nie siedzieć na tych lekcjach. Podobuje mi się ;)
  • Pan Buczybór 2 miesiące temu
    no, tak też można odczytać xd. Dziękuję za komentarz
  • pasja 2 miesiące temu
    Bardzo odważne marzenie młodego łowcy. O zmierzchu wszystko jest snem, dlatego sporo można upolować. Fajne strofy.
    Pozdrawiam
  • Pan Buczybór 2 miesiące temu
    dzięki za komentarz. Pozdrawiam również :)
  • Witamy kolejny wiersz i życzymy fajnej zabawy.
    Literkowa
  • Dekaos Dondi 2 miesiące temu
    Panie Buczyborze→O zmierzchu, nie wszystko na wierzchu. Można być nieco innym. Poszybować na marzeniach.
    A jak się ziszczą, to jeszcze lepiej. Takie.. ludzkie te strofy...":)↔Pozdrawiam:)↔5
  • Pan Buczybór 2 miesiące temu
    Dzięki za komenta. Pozdro
  • A. Hope.S 2 miesiące temu
    ehemmm. nie znam się na pisaniu wierszy( o ile to jest) ale obojętnie jaki tekst... potrzeba kropki i przecinki. Pan Buczybor wie najlepiej...
    Rumu w tekście nie widzę.

    Treść- życiowa. Nie wiemy co nasz czeka i każdy z nas ma swoje " po za..." nic nie rozumię.

    Pnie Buczybór- rozumiem, szanuję... taki zamiar tekstu z iterpunkcją... za nią dostałby banie nawet od... nie wiem... nauczyciela wychowania fizycznego.

    nie ocenę, ponieważ od oceniania są inni.
    Pozdrawiam.
  • Pan Buczybór 2 miesiące temu
    w wierszach, szczególnie wolnych, interpunkcji nie trzeba i jej nie stosuję, gdy nie chcę. Tak czy owak dzięki za komentarz. Pozdrawiam również
  • Szpilka 2 miesiące temu
    Pan Buczybór

    Ostatnia strofoida zajefajna 😉

    Wiersz współczesny całą gębą, ale nie wiem do jakiej formy rzeczywistości go zaliczyć:
    wrażeń, rzeczy, idei czy wizji? I czy tę rzeczywistość należy zaliczyć do niekształconej, zniekształconej, odkształconej, czy może wykształconej?

    Jakiś wykształciuch by się przydał, ja zaś dodam tylko, że wiersz mi się podobuje 😊
  • Pan Buczybór 2 miesiące temu
    heh, też chyba nie znam odpowiedzi na te pytania :) Dzięki za komentarz
  • Tjeri 2 miesiące temu
    Bardzo sowi wiersz :). Tak na pierwszy rzut oka przynajmniej :). Oczywiście każdy widzi po swojemu. Ja - dostrzegłam ucieczkę w sen (nie rozwiązuje problemów, chyba że systemem napoleońskim ;), ale jest najmniej szkodliwa z wszystkich "ucieczek") i władanie wieczorem - gdy uciekać nie trzeba.
    Wbrew pozorom, umiejętność marzenia (takiego prawdziwego, a nie o stanie posiadania...), to zanikająca sztuka. Trzeba ją w sobie pielęgnować. Choć pamiętam z autopsji, że bywały momenty, gdy więcej poświęcało się na marzenie, niż na życie.
    Podoba mi się, Panie Bucz. Jest niebanalnie i wiarygodnie.
  • Pan Buczybór 2 miesiące temu
    Dziękuję za wnikliwy komentarz :)
  • Clariosis 2 miesiące temu
    Bardzo rytmicznie napisane. Ja osobiście w wierszu widzę pragnienie młodego człowieka o przejściu w inny stan, stan imaginacji, więc snu - tam, gdzie wszystko jest możliwe, oddalone od trapiących serce i umysł trosk. Choć ja gimnazjum mam już (na szczęście!) dawno za sobą, to i nawet teraz marzę, aby wzbić się ponad ziemię zupełnie tak jak marzyłam czasem będąc na lekcjach. Sama końcówka jednak uderza emocjami, mówiąc, że nic prócz marzeń nie można uczynić - no i niestety taka prawda, bardzo rzadko kiedy młody człowiek może wprowadzić własne marzenia bądź cele w życie, gdyż ogranicza go sytuacja życiowa bądź wymagania innych. Dorosłość, którą tak się straszy, ma jednak tą przewagę, że wtedy jest się bardziej wolnym. Przynajmniej w moim przypadku tak się sprawdziło. No, ale ja się postarałam - oby i inni zrobili to samo, odnajdując siłę by za marzeniami i celami gonić i uzyskiwać ich szczyt.
    Pozdrawiam serdecznie, ocena pięć w pełni zasłużona. :)
  • Pan Buczybór miesiąc temu
    Dziękuje bardzo za szczegółową analizę. Pozdrawiam również :)
  • laura123 miesiąc temu
    Ostatni wers psuje, aż chce mi się krzyczeć! Bo wcześniej jest piękne zakończenie marzeniami.
  • Pan Buczybór miesiąc temu
    też zastanawiałem nad tym wersem... Na początku go nie było, potem dodałem i nadal do końca nie jestem go pewien. No, konkurs już ruszył, więc nie ruszam na razie, ale może potem zmienię...
    Dziękuję za komentarz
  • Rozpoczynamy głosowanie, które potrwa do 22 września /wtorek/godz. 23:59
    Zapraszamy do czytania wierszy, komentowania i zagłosowania na najlepszy.
    Plus krótkie uzasadnienie – dlaczego tak uważamy?
  • Maurycy Lesniewski miesiąc temu
    Faktycznie wersu ostatniego mogłoby nie być...

    Ale jako całość ten utwór zabrał mi najwiecej czasu. Czytałem z pięć, może więcej razy i z każdym czytaniem rozjaśniały mi się kolejne diody w głowie.
    Bardzo dobry, nie w prost a jednak z wykopem wiersz.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania