LBnR -8 - Nie wiem, kim jestem i to się nie zmienia

Nie wiem kim jestem i to się nie zmienia.

Moja twarz, twoja twarz, potwarz.

Bez znaczenia.

Próbowałam żyć, tak po swojemu

jednak odkryłam że nie ma mnie

poza tym kogo udaję.

Za dużo z siebie daję,

aż nic nie zostaje

dla mnie.

Jestem wersją dla ciebie,

i również istnieję dla niego,

odtwarzam różne wersje pragnień,

nie posiadam niczego.

Niczego nie pożądam, (jestem bezwolna)

sterowana z zewnątrz, podległa

programowalna, sterowalna

przewidywalna...

(bezpłodna?)

Chichoczę z twoich żartów.

Ponieważ nigdy nie istniałam

poza twoją wielką pałą...

Jestem tylko odnogą, jedną z wielu,

osobliwości, domową zapomogą.

Którą można wezwać, wyzwać, wykończyć, wyruchać

wyjebać, zapłodnić, zapisać, zarżnąć,

I nic by mnie to nie bolało.

Gdy twoje słowo ciałem się stało.