LBnR_41 - Dzieciństwo - Jak pięknie
Jak pięknie w świetle dnia
Wygląda suknia balowa
Ach jak ja kiedyś chciałam
Tę sukienkę przed kuzynką schować
Żeby jej lalki moim zazdrościły
Aby się o nią kiedyś pobiły
A teraz z perspektywy czasu
Widzę że odszedł tamten świat
W którym lalki były sprawiedliwsze
Niż teraz ty i ja!
Jak pięknie w świetle dnia
Prezentuje się pies myśliwski
Zwykły pluszak w którym jest
Zaczarowany dzieciństwa świat naiwny
Ach piesku wybacz mi
Że musiałam dorosnąć!
A teraz gdy patrzę na ciebie
Z perspektywy paru ostatnich lat
Chcę, abyś zabrał mnie
W nieskończonych opowieści świat!
Jak pięknie w świetle dnia
Wygląda nasz domek na drzewie
No śmiało wejdź do środka
I powiedz czy czujesz się już w niebie?
Wiem, że miałam tu z kuzynką nasz zabaw kąt
Ale gdy dorosłam zrozumiałam
Że tu zawsze będzie mego serca dom
A teraz gdy patrze na ciebie
Mój domku wymarzony
Choć bałam się z ciebie spaść
Przyznam, że byłeś mi oknem na świat!
Spójrz jak w świetle dnia
Wygląda klocków pudełko
Wiem, że świat architektury jest mi obcy
Ale wtedy domem były dla mnie tylko cztery ściany
Może dlatego tak bawić się klockami lubiłam
Bo mogłam zbudować dom
O jakim zawsze marzyłam
A dziś, kiedy odkurzam wspomnienia
To i łezka się w oku kręci
Ach ile ja ich wylałam
Podczas tej swojej opowieści
Wiem, że powiesz, iż płacz jest dla słabeuszy
Lecz tacy jak ja nie kryją tego, co im gra w duszy
Więc poczekam aż i ty dzieciństwa czas odkurzysz
I łezką spokojną taflę czasu zburzysz
Komentarze (17)
W moim odczuciu - bardzo ładny tekst. Taki trochę - baśniowo - nostalgiczny. Pozdrawiam - 5
Dzięki taki klimat chciałam uzyskać.
podobało mi się. Bez zagłębiania i bez analiz. Pozdrówki
Dzięki za wizyte
Witamy następny wiersz. Brawo!
Już dodany
Prosimy o wrzucenie linku na Forum
Przeniosłaś mnie Tina12 do tamtych dziecięcych lat :-) Tekst czyta się lekko i dużo w nim uroku ze względu na zabawki, zabawy i miejsca, w których koncentrował się ten świat ! :-)
Pierwsza zwrotka słowo "laki" na lalki?
Pozdrawiam, czwóreczka z plusem :-)
Dzięki
Słodkie i lalkowe dzieciństwo. Bajka!
Ale gdy dorosłam zrozumiałam
Że tu zawsze będzie mego serca dom. - czasem dorośli nigdy nie dorastają. Zawsze będziemy dziećmi.
Ukłony:))5
Dzięki. Najgorsze jest to że to dzieciństwo nie jest aż tak odległe :(
Nie postarałaś się Tina. Ten wiersz można bez problemu ułożyć w prozę, a przecież poezja to coś więcej...
Jak pięknie w świetle dnia wygląda suknia balowa. Ach jak ja kiedyś chciałam tę sukienkę przed kuzynką schować, żeby jej lalki moim zazdrościły, aby się o nią kiedyś pobiły
Tak można polecieć całością...
Cóż raz na wozie, a raz pod wozem.
Nie da sie być mistrzem
Utwór może i podpada pod prozę, ale chwilami trąci wierszem. Zresztą, ja się aż tak nie znam ;)
Widzę tu z sentymentem przywołane fragmenty z dzieciństwa, ułożone w zgrabnie napisane wersy.
Pozdrawiam
Dzięki za opinie
ja aż tak nie rozgraniczę, bo ciepły, nostalgiczny klimat przytłacza.
Dużo szczerości i ładnie uplecione.
Ładnie smutek i tęsknota przeplatają się z radością wspomnień.
Bardzo dobry tekst
Tekst w Twoim stylu, bardzo „piosenkowy”, ostatnimi czasy piszesz coraz lepiej, ważne, że trzymasz dobry równy poziom.
PZDR
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania