List do przyszłości

Jesteś ulotna i zwiewna niczym mgiełka

W natchnieniu swoim nieodgadniona

Na marzeniami ukwieconych polach

Jak fatamorgana która nie chce skonać

Bo kona w tym momencie który jest

W objęciach tego który rzeczywisty

Czasu, władcy bezwzględnego

Ślepego niemego artysty

W filmie który zwie się życiem

Tą improwizacją jakże oczywistą

Tyś jej głównym reżyserem

Ja jestem solistą

Spragnionymi dłońmi chciałbym cię dotykać

Pieścić cię i prosić byś nie uciekała

Lecz to chyba niemożliwe

Boś nienarodzona a więc nie masz ciała

Tak to przecież niemożliwe

Więc się żegnam z niepewnością

Bo gdy w końcu cię spotykam

Stajesz się teraźniejszością

Kiedy moje teraz, pocałunkiem swoim

Tajemnicę twoją jak najczulej wita

Lecz to pocałunek śmierci

Ona musi umrzeć bo jest już odkryta

I nagle olśniony myślą jak nóż ostrą

Piszę do ciebie bo powiedzieć chcę

Powiedzieć że rozumiem

Powiedzieć że już wiem

że tylko teraz , naprawdę istnieje

i ty w nim istniejesz zawsze i wszędzie

W objęciach zmysłów w całunach z myśli

W tym co być może i w tym co będzie

Choć mi się czasem z tym trudno pogodzić

Choć buntowałem się na to już nieraz

Przyszłości moja nieodgadniona

Na horyzoncie przed moim teraz

Piszę do Ciebie bo zrozumiałem

Że w teraz razem tak wiernie trwamy

I ja tutaj jestem i ty tutaj jesteś

Jesteś więc się spotkamy

A gdy nadejdzie kres mojej drogi

I życie ciała w niebyt zamienię

Przytulę ciebie i razem zejdziemy

By zapaść się w ciszy pod ziemię