Literkowa Bitwa na Rymy 16. Jesień i żal, żal i jesień. - Ach, jesień, jesień...
Wschodzi słońce na niebie spóźnione
Zmiata szczotką z zegarów noc cieni
W jego cieple się można zapomnieć...
Ach, zaufam
Zaufam jesieni
Liście szepczą wierszyki do uszu
Igra z duszą wesoło październik
Z drzew owoce wciąż pachną, wciąż kuszą
Ach, już ufam
Już ufam jesieni
Wiatr prowadzi parkową aleją
Dokąd jeszcze mnie dzisiaj zaniesie?
Świat mnie prosi do tańca z nadzieją
Ach, jak dobrze
Że mamy już jesień
Ale co to? Jak zimno
Jak pusto
Twoje dłonie tak chłodne jak marmur
Coraz szarzej odbija nas lustro
Dokąd idziesz? Zostawiasz mnie samą?
Nie rozumiem... Już na mnie nie spojrzysz?
Twoje oczy jak szkiełka - zastygły...
Moje wiersze jesienne zawiodły...
Twoje serce nie miało już siły
Moje lato najmilsze, najdroższe...
Tak po prostu mnie tutaj porzucisz?
Jeśli umrzesz, kto zwróci mi wiosnę?
Kto od nowa dni ciepłe zanuci?
Liście znikną niedługo pod śniegiem
Lód zatrzyma łzy letnich uniesień
W sen zimowy zapadną nadzieje
Ach, jak smutno...
Nadeszła nam jesień
Komentarze (13)
Bardzo ładnie, melodyjnie, przyjemnie się czyta i oddaje nastrój. Moim skromnym zdaniem :) 5
Mój faworyt na razie :)
The best .
5
Ś
W
I
E
T
N
wiesz, co znaczy, jak pisze takim sposobem? :)
E:)
Neurotyk nie jestem pewna, czy wiem co to znaczy, ale mam pewne przeczucie :) ;)
Czytałam 2 razy. Moim zdaniem wiersz jest przecudny.
5
Jak zwykle magiczny, Asiu, uwielbiam :)
Tak delikatny, nostalgiczny, wzruszający, piękny, wielkie 5 :)
Taki theme miałaś nieco trudny
Ale musi być równo bez równych
Splotami ściegi połączyć i
Zdążyć z myślami je łączyć
Sploty liści i chmur i dziur w nich
Sens widoku niepokalanego
No dobra... się zapędziłam
Dla tego...
:-P
Herima, po pierwsze, nie widzę prawie żadnego związku między twoim komentarzem a tekstem. Po drugie, jest to już któryś tego typu komentarz pod moim utworem i podejrzewam, że wszystkie były twoim "dziełem" chcę cię zatem poinformować, że jeśli nie zaczniesz pisać komentarzy z sensem, będę je ignorować. Pozdrawiam cieplutko :)
Piękny i delikatny, pełen melancholii i spokoju, ale równocześnie przepełniony smutkiem. (Komentarz z serii Pospolita udaje mądrą...) Bardzo mi się podoba.
W każdym zdaniu jest głębia wyrazu, subtelna, plastyczna i nostalgicznie cudowna. Nie można nie kochać takich utworów, zapadających nadziei w dłonie chłodne jak marmur i tych łez letnich uniesień... Daję 5, ale to dużo za mało, bardzo dużo....
Pozdrawiam.
Ktokolwiek, miło nam, że wzięłaś udział w konkursie. Dziś o godz. 21.00 rusza GŁOSOWANIE – śledź jego postęp, głosuj na wiersze konkurentów – bądź z nami :)
http://www.opowi.pl/forum/glosowanie-literkowa-bitwa-na-rymy-bez-w478/
LBnR
Ktokolwiek, nie wiem czy to już robisz, ale wysyłaj teksty na konkursy.
Ten tekst to idealna piosenka literacka (czasem tez mówi się poezja śpiewana, ale to raczej o poezji, do której pisze się muzykę).
Twoje teksty to liryka w formie piosenki poetyckiej, takie pisał Janusz Kofta, Jeremi Przybora czy Agnieszka Osiecka.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania