Mamo....?

Mamo …..?

- Mamo … kto przyniesie mi prezenty pod choinkę, Święty Mikołaj czy Dzieciątko Boże? - z tym pytaniem wbiega do kuchni mój pięcio letni synek. W tej samej chwili już wiem, że to początek bitwy, którą będę musiała pedagogicznie stoczyć z moim urwisem.

- Myślę, że Dzieciątko i Mikołaj sami dojdą do porozumienia kto w tym roku będzie odpowiedzialny za przyniesienie ci prezentu - odpowiedziałam szybko i energicznie .

- Mamo... a babcia powiedziała, że to Wasili do mnie przyjdzie- nie daje za wygraną mój syn. A...Tolonay mówił, że u nich to w ogóle nie ma choinki, ani Bożego Narodzenia.

- Naprawdę ?- odpowiadam zdumiona, zyskując na czasie.

- On zabija krowę, a potem mięso rozdaje ludziom, a... później w nagrodę to ma takie święto waty cukrowej i może zjeść tyle słodyczy ile tylko ze chce – z dumą w głosie wywodzi się moja gaduła. No to w padłam po uszy pomyślałam.

- Wiesz co ...w tym roku zaprosimy wszystkich do nas na Wigilię , oprócz krowy oczywiście, tę zaprowadzimy do stodoły i zabijać nie będziemy -wyszeptałam do ucha uparciuchowi. W tej samej sekundzie ujrzałam uśmiech na twarzy mojego synka, a w oczach odbijające się góry prezentów leżących pod choinką.

- Mamo... ,a czy do innych dzieci też przyjdą wszyscy na Święta ? - pyta dalej łobuziak.

- Raczej nie – daję odpowiedź ze smutkiem w głosie.

- No to ja wybieram Świętego Mikołaja, a tamci niech idą do innych dzieci- oświadcza z zadowoleniem.

- A ja wybieram ciebie, bo mi zrobiłeś najpiękniejszy prezent na Boże Narodzenie- wymawiam ze łzami w oczach, przytulając go do piersi z całych sił matczynych.