marzenia

Chciałabym mieć wielką pupę—

tak wielką, by mogła zasłonić słońce

i uciszyć wokół wszystkie zbędne pytania.

Bo widziałam kiedyś Niemkę o kształtach jak z opowieści,

widziałam też Afrykankę, której pupa była jak rozpalone słońce—

i zostałam z tym obrazem, nie wiedząc, co dalej.

Nie wiem, jak to jest żyć w cieniu własnej pełni,

gdy słońce znika,

a niebo, ciężkie od chmur,

nie potrafi unieść wszystkich marzeń.

Moje kiedyś się spełnią—

i stanę się prawdziwa,

jak świat utkany z pragnienia i zabawy,

który budzi się co rano

w kolejnym śnie.

„To nieprawda”—

szepnęło małe dziecko.

Świat pełen jest mężczyzn,

którzy wierzą, że wiedzą wszystko,

i powiedzą ci, kim jesteś—

gdy się obudzisz, kochanie,

z cieniem, który zasłania słońce.