Mój żeś

Ponownie postanowiłem wykopać swoją indywidualną wyspę bezludną.

Tym razem wykop prowadziłem w iłach marglastych. Szło ciężko, ale ściany były stabilne.

Po roku zaryłem w głaz. Tunel prowadził donikąd.

Tak mi się przynajmniej zdawało, zrobiłem jednak podkop, głaz zadrgał i nieco

osiadł. Z duszą na ramieniu, wślizgnąłem się w przestrzeń poza - głaz zasłaniał

tajną komorę, dziesięć metrów pod ziemią.

Już kilka lat robinsonuję w komorze. Właściwie to w komórce. Ma kształt jaja. Menu

dość jednostajne, dżdżownice i korzonki. Przeciekająca gruntowa woda podskórna

dostarcza mi niezbędnej wilgoci.

Postanowiłem spisać swoje przemyślenia w kamiennym notatniku. Palec unurzany w kale

posłużył mi za wieczne pióro.

"Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną.

Nie będziesz wzywał imienia Boga twego nadaremno.

Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.

Czcij ojca swego i matkę swoją.

Nie zabijaj.

Nie cudzołóż.

Nie kradnij.

Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.

Nie pożądaj żony bliźniego swego.

Ani żadnej rzeczy, która jego jest."

...