Poprzednie części: Musimy
Musimy
Musimy biec, by wyleźć z błota,
i w biegu się nie zatrzymywać,
kto stoi w miejscu ten się cofa,
gnije jak śnięta w rzece ryba.
Musimy wykuć więcej zbroi,
by jak pokorna w polu krowa,
nie dać się obcym więcej doić,
i jak struś w piachu głowę chować.
Musimy lemiesz chwycić w ręce,
wykarmić głodne siostry, braci,
żeby ich kosztem nigdy więcej,
żaden się tyran nie wzbogacił.
Musimy stać się niepokorni,
jak ptak co cudze ziarno dziobie,
żeby nie zniknąć w mgle historii,
jak starożytni Etruskowie.
Nie wolno wiary nam utracić,
gdy świat w konwulsjach wokół kona,
by każdy wiedział, że Sarmaci,
nie spadli sroce spod ogona.
Musimy zgniły wyciąć ropień,
nie bać się marzeń, grzesznych myśli,
miotłą oczyścić Europę,
obcych odesłać tam, skąd przyszli.
Komentarze (14)
Ale prawdziwe
No, dokładnie tak właśne.
Musimy!!!
Tak, dokładnie.
Co mają Etruskowie do ryby, krowy i strusia?
Tyle co piernik do wiatraka, czyli bardzo wiele.🤣
Sucre, to mnie uspokoiłeś, bo już myślałem, że czegoś nie wyłapałem
NinjaC bardzo mi miło, cała przyjemność po mojej stronie, cieszę się, że mogłem pomóc.
Sucre, „Jak ptak, co cudze ziarno dziobie” wychodzi tak, jakby ten ptak po prostu podpierdalał komuś żarcie.
NinjaC tak właśnie, musimy umieć walczyć o swoje.
Sucre, czyli walka o swoje polega na dziobaniu cudzego? xd
NinjaC a widziałeś ptaka, który by wcześniej zaorał, zasiał, a później dopiero jadł?
Sucre, hehe, no dobra masz mnie. Pozdrawiam ;)
NinjaC 😊
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania