Myśl jak śpiew

Żądza goni zakłamanie,

ropa w żyłach chciwie płynie,

w sieci mundialowe leci granie,

zysk wybranych nie ominie.

Tutaj radość jak padają strzały,

piłka wpada wprost do bramki,

gdzieś tam dzieci znów nie spały,

w schronie brakowało im firanki.

Jedna ziemia, jeden świat,

na niej cichy ból i gniew,

ile będzie jeszcze strat

zanim zapanuje śpiew.

Jedna ziemia, jeden głos,

niech na niebie słońce lśni,

dbajmy teraz o nasz los,

dajmy światu lepsze dni.

Tak blisko siebie światy dwa,

jedna planeta, wpólny los,

ten sam strach i ta sama łza,

gdy nadejdzie nowy cios.

Na stadionach piękne strzały,

szał emocji aż po dach,

inni słyszą je dzień cały,

w nocy tulą tylko strach.

Jedna ziemia, jeden świat,

na niej cichy ból i gniew,

ile będzie jeszcze strat

zanim zapanuje śpiew.

Jedna ziemia, jeden głos,

niech na niebie słońce lśni

dbajmy teraz o nasz los,

dajmy światu lepsze dni.

Jedną ziemie przecież mamy,

jedno niebo nad głowami,

za pieniądzem wiecznie gnamy

rozjeżdżając świat czołgami.

Naszym domem jest ta ziemia,

ludzie na niej pasożytem,

złoto ich doszczętnie zmienia,

ślepa władza rządzi bytem.

Jedna ziemia, jeden świat,

na niej cichy ból i gniew,

ile będzie jeszcze strat

zanim zapanuje śpiew.

Jedna ziemia, jeden głos,

niech na niebie słońce lśni

dbajmy teraz o nasz los,

dajmy światu lepsze dni.

Nie rakiety nas ochronią,

nie bogactwa pod skorupą,

nie potrzeba walczyć bronią,

lepiej rozum mieć pod lupą.

Wspólne pochodzenie mamy,

życie cudem w tym bezmiarze,

tylko jedno bicie serca znamy,

oddech miarą naszych marzeń.

Jedna ziemia, jeden świat,

na niej cichy ból i gniew,

ile będzie jeszcze strat

zanim zapanuje śpiew.

Jedna ziemia, jeden głos,

niech na niebie słońce lśni

dbajmy teraz o nasz los,

dajmy światu lepsze dni.