Na Ptasiej

lustro odbija codzienność

ranek jak gazeta

możesz czytać albo zakryć twarz

udając niewinność

okaleczy dzień

pot słodko spływa

kobieta tłucze szkło

spokojne miasto ptasia ulica

piją jak ptaki nieprzerwanie

spragnieni

oddychają twoim

powietrzem

spadając ze stromych schodów ona krzyczy

złap mnie za skrzydła

na Ptasiej ptaki nie przestają śpiewać

miasto i spokojna ulica

zbieram ich ciałka pełne kwiatów

zanurzam w martwej rzece

nie chcesz nie patrz

potrafisz uderzać aby zabić

tak

kochają siebie inaczej

szybko bez blizn