Na rozstajach

Konie pędzą prosto w młodość,

ile szans ci życie da.

Wygrasz jedną chwilę błogą,

tyle dobra passa trwa.

Twe upadki siejesz wszędzie,

szczęście to jest przecież gra.

Chciałbyś więcej go i więcej

i masz pomysł, skąd je brać.

Chętnie sprzedasz swoje jutro

za ten jeszcze jeden strzał.

Czy dziesiątka, czy znów pudło —

twa samotność da ci znać.

Zgadzasz się na katastrofę,

trudno ci powiedzieć „dość”,

a tak łatwo stracić głowę

i pomylić z niebem dno.

Twoja przyszłość jest w tej chwili,

nie myśl, że zatrzymasz czas.

Już niejeden się pomylił

i pod koła jemu wpadł.

Choć na chwilę się zatrzymaj

na rozstajach własnych dróg,

zanim drogą do kasyna

pójdziesz dalej tak bez słów.