niespotkanie

koleżanki

pretendentki do tronu przyjaźni

dziś były znajomymi

niespodziewanie

mówiły o niczym

balansując na krawędzi zaufania

trochę przygładzały włosy

troszkę dosładzały

zimną kawę cukrem czci

nowym trendom hołdując

co chwilę gryzły się

w język obcy zawierzeniu

wyłożeniu kart

blikiem przemycały prawdy cieniutkie

szyte na miarę wiary

to wahaniem to wazeliną

pociągały usta

aż przypadek

trącił stolik

rozlał prawdę

i nadzieja rozsypała się

razem z cukrem

zmieszana

Komentarze (13)

TseCylia 2 godz. temu

Bardzo mi się podoba :)

Polaroid 2 godz. temu

A ja właśnie u Ciebie :D xD
Dzięki!

TseCylia 2 godz. temu

Polaroid, też mnie uśmiechnęło to wzajemne zajrzenie :)

Grafomanka godzinę temu

Boże chroń przed fałszywymi przyjaźniami!

Tak chciałoby się krzyknąć po przeczytaniu. Czasami ktoś wydaje się spoko, fajny, taki, z kim można wejść w przyjaźń, później, wystarczy jedno ''nie'' i okazuje się, że budujemy zamki z piasku... najbardziej nie cierpię tego momentu, kiedy spada maska...

Dobry wiersz! 6

Polaroid godzinę temu

Kilka razy doświadczyłam No cóż... to też uczy. Żyjemy dalej.
Dzięki :)

Szpilka godzinę temu

Największym świństwem jest zdrada - 'Ten co zdradził wroga, kiedyś zdradzi też przyjaciela.' Olga Gromyko

Nie każdy ma szczęście mieć przyjaciółkę, te niby psiapsióły przeważnie nie są szczere i albo zazdroszczą, albo źle życzą, a gdy się złapie taką na podłości, to nawet wstydem nie spłonie.

'rozlał prawdę
i nadzieja rozsypała się
razem z cukrem

zmieszana'

Kapitalna puenta, wiersz daje do myślenia ¬‿¬

Polaroid 49 min. temu