Obora polityczna...

Dnia pewnego tuż po wschodzie

Hałas zrobił się w zagrodzie.

Bo zwierzęta się zebrały

I tak z sobą rozprawiały:

„Proszę pana idzie zima,

Przez dzień cały mróz już trzyma.

Stajnia słabo ogrzewana” -

Mówi owca do barana.

„Ciemno, zimno, wicher wieje,

Wszak tu stara koza grzeje”

Byk się wtrącił: To nie bajka,

Bo nad ranem marzną jajka”

Rzekły kury: „Co za kraj,

Odczep się od naszych jaj!”

Zarżał koń: „Wszak wszyscy wiemy,

My się tu rozchorujemy!”

Gąsior rzekł: „Co też Pan powie,

Przecież Pan ma końskie zdrowie”.

„Żal koguta” - wtrąca wołu -

„Rozebrał się jak do rosołu.

Cieplej zrobi się w oborze

Gdy gospodarz nam pomoże.

Wybierzmy więc delegację

Co przedstawi naszą rację”.

„Ja iść mogę” - osioł mówi -

„Mnie gospodarz nie odmówi”.

„Pana wybrać naszym posłem?

Przecież Pan jest zwykłym osłem!”

„Cóż takiego to się stanie

Gdy ja pójdę, ty baranie?”

„Może z misją wysłać byczka” -

Odezwała się perliczka.

„Młodość, siła, krew wzburzona,

Gospodarza wnet przekona”.

„Pomysł jest nietuzinkowy” -

Przytaknęły wszystkie krowy.

„Niech do spółki weźmie brata,

Pójdzie z nimi też Łaciata.

A by równość jakaś była,

Może iść z nimi kobyła”.

Koza doszła wnet do słowa:

„Łaciata to stara krowa!”

Krowom już puściły nerwy:

„Pani wtrąca się bez przerwy!

Niech się Pani nas nie tyka,

Jeśli nie chce dostać z byka!”

Szum się zrobił pośród szkap:

Kozy mąż to stary cap!”

Rzekła gęś: „Na senatora,

Proponuję Wam gąsiora.

A niech gąsior do swej paczki

Weźmie sobie ze dwie kaczki”.

Na to kogut: „Co za bzdury!

Przecież mogą iść też kury!

Jak się Pani zachowuje,

Że gąsiora proponuje!

Wszak tu występuje więź,

Patrzcie państwo, głupia gęś!”

Indyk w końcu się obruszył:

„Pan wyborów tok naruszył!

A tak mówiąc między nami

To Pan trzyma z perliczkami!”

Ogier stuknął wnet z kopyta:

„Każdy pcha się do koryta!

Wybór posłów nas nie minie,

A zostały same świnie!”

I codziennie, wciąż od nowa

Powtarzała się rozmowa.

No i jak tu, o mój Boże

Dojść do zgody w tej oborze!

Aż nadeszła wieść radosna:

„Proszę państwa, przyszła wiosna...”

Dariusz Dudek 19.11.2024