Od nowa
Znowu muszę zresetować życie
Znowu nadzie zabrakło mi
Zacznę od nowa w marnym bycie
Życia plątać wątłą nić.
Dlaczego zawsze tak musi być
Dlaczego zawsze popełniam błędy
Próbując życia tkaninę szyć
Z dawno zużytej przez kogoś przędzy
Potrafię przez krótką, ulotną chwilę
Stać się ptakiem
Albo motylem
Podążać dobrym szlakiem
Snuć marzenia nijakie
Ale gdy przyjdzie co do czego
Zawsze samotną zostawia mnie niebo
Nie umiem dłużej
Kłamać lub łgać
I błąd powtórzeń
Na serio brać
Za wszystkie błędy
Za wszystkie smutki
Płyną łzy nędzy
Swoim zwyczajem
I z mapy świata
Zmywają kraje
Komentarze (11)
Ślicznie, szczere i prawdziwe. 5 ; )
Podzielam zdanie Neli ;) 5
Dziękuję i proszę o komentarze, nawet anonimy :) to dla mnie ważne, co myślicie o mojej twórczośći. Wiersze wrzucam trochę częściej niż opowiadania :)
Dobre dobre, jeszcze jedna osoba i będzie mi wstyd publikować. 5
Dlaczego? Przecież twoje wiersze są piękne i poruszają konkretne tematy. A Moje? Są o wszystkim i o niczym.
Piękne : ) chyba nie trzeba nic więcej dodawać. 5
Ładne porównanie życia :)
Współczesne szalone życie i świat, ukryte pod piękną poezją, 5 :-).
"Znowu nadzie zabrakło mi" - nadziei*
Postanowiłam troszkę nadrobić u Ciebie zaległości. Bardzo ładny wiersz, ostatnia strofa ze zmywaniem krajów jest wręcz fantastyczna, a metafory tak piękne i obrazowe. Zostawiam 5 i idę dalej :)
Kochana Rasiu, ależ odkopujesz starocie :) to było tak dawno temu, mam wrażenie, ze całe stulecia :) ale to też jest piękne w wierszach: można w nich zamrozić wspomnienia i uczucia :) dziękuję
Cieszę się, że moje odwiedziny w jakiś sposób Cię wzruszyły :D To, że starocie, nie znaczy, że złe - czasem nawet wręcz przeciwnie! :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania