Odpocząć?

czuję się osaczona

przez ludzi

mówią - powinnaś, zrób, nie skreślaj

nie oceniaj, spróbuj, pokochaj

a ja się duszę po środku

pustej ulicy

za pustej

a oni krzyczą do opuchniętego ucha

chyba krople krwi płyną z nosa

za dużo tego

okazało się, że życie między ludźmi

nie jest proste

a akceptacja prowadzi do coraz to większych wyrzeczeń

względem mnie

względem spokoju

i pozostawienia otwartych drzwi w ciasnej klatce

próbowano mnie dzisiaj nawrócić

mówił, że to jest słuszna

jedyna droga którą warto

płynąć?

a życie jest bez znaczenia

i liczy się tylko wyimaginowane w czyjejś głowie niebo

którego ja nie widzę

ale mam iść

dość!

mówił mi ktoś że świat nie rządzi się prawami

stosownymi

a ja jednak chciałam zachować granice

dlaczego nie rozumie

ja się starałam

odcięta ręka

oni chcą więcej

i przez to wszystko pragnę jednego

spokoju

i równowagi i żeby choć raz ktoś

nie egoista

podał chusteczkę, otarł twarz oblaną potem

ale złudne nadzieje rozwiewają się szybciej

niż zdążę zapamiętać głupie słowo

chyba pora odpocząć

od skrajności w nicość