On jest potworem! - cz. II

,,On jest potworem..."

Te słowa mnie prześladowały...

Każdego dnia

On jest potworem?

A może ja jestem?

Pozwoliłam mu przecież zabijać...

Tak?

Zabijał...

Ale dla mnie był delikatny

Zabijał...

Ale był tak wspaniały...

Że nie mogłam się gniewać

Zaślepiona pozorami

Zatopiona w błogiej nieświadomości

Żonglowałam poczuciem winy

To tylko praca...

Trzeba z czegoś żyć

Mówił mi...

A ja mu naiwnie wierzyłam

Ach... tak mi wstyd...

To ludzie zrobili z niego potwora

Ale ponieważ nie chciał z nimi walczyć...

Zginął pod ostrzałem plotek

Nie wrócił nigdy

Został potworem...

Za którego go mieli...

Chciałam mu pomóc wrócić do siebie

Ale jego wcześniejsze ,,ja" zostało zabite

Więc... ja też musiałam zginąć