ostatnie tchnienie

z każdym bożym dniem

opadam z sił słabe ciało

na sen zbyt krótkie noce

w pracy długie dnie

brakiem tchu wciągam życia ból

ogłupiony z każdym krokiem

za rogiem kolejny róg

przekraczam ciekawy próg

zapadam się w siebie bo wierzę

wierze sobie pewien

dookoła liście kłamstw świata

rozrzucone w chaosie istnienia

naciągam kaptur odpinany

spinam klapy wychodzę z

podwórza zaginionej arki

alkohol kosztuje ze świętego Grala

zbawienia wyczekuje kilku spraw

parę słów zaprzeszły dzień

ominął mnie jak cień

wiadomości nieciekawe

historie marne po zabawie

pompowanie w głowę

nie jestem betonem

nie czuję się dobrze

w świecie bezprawia