ostyl /65/ - w biegu - Pasja O! ☘️📚

☘️w temacie: przyroda, matura z życia📚

życie jak młyn zabiera jej. rzece

całą wodę

może nie zabiera tylko pożycza

potem przecież oddaje

a ona wciąż płynie

on zaś sadowi się na jej cięciwie

i siedzi tam od wieków

lecz poza wodą

w dolinie istnienia

zdajemy egzamin z naszej egzystencji

a rzeki nikt o zgodę nie pyta. czy

ma płynąć czy zawrócić

czy zostać porwaną w dwa koryta

tam przy młynie wciąż obraca ciężar wody

i siłą uderzenia i ciężaru wprawia w ruch

młyńskie kamienie

jeden do mąki drugi do kaszy

jak zegary ustawiają bieg czasu

wyobracana kołami wciąż płynie

dalej. bez skarg protestów bez żalów

spieniona powierzchnia czasem

a pod nią życie

inne jakby spokojniejsze

gdzieś na zakrętach i płyciznach

zastyga nieruch stawowy

zbiera się nalęgota zwyczajna

a po kątach skrywa się zatoczek rogowy

czasem mała skorupka skójki malarskiej

się otrze o brzegi

dłoń zbłąkanej naturalistki przebije taflę

sięgnie po kamień i ciśnie

na ustach zaklęcie obojętne. bo

życie musi płynąć dalej do…