Pierworosłe

(twierdzę, że to rzewna villanella o poszukiwaniu

miłości - i zdania nie zmienię)

mężczyźnie wydaje się, że jest romantykiem

myśli: przytrafić się komuś. może być

nawet brzydka i bez watoliny

wypchana szkłem, krzemykami

zostać, zakleszczyć się

- układa anons, matrymoniał

do rubryki z serduszkiem

(żałość nad żałościami)

za plecami - stadion z gliny

zwaśnieni kibice wchodzą bez biletów

siekiery w dłoniach (maczety - przedszkolny

oręż, nie dla nich)

złoty strzał, ostateczna ustawka

nie bierze się jeńców w tej zabawie

na śmierć, na złamanie

przekupieni ochroniarze się rozpływają

krzyk. dwa stada zwierząt w amoku

i rozbiegające się w popłochu garstki normalsów

godzinę później mężczyzna chodzi po

pobojowisku. składa coś z ochłapów

żeńskie i jakby mające twarz

zamiast rysów - sińce, krew

tworzy ją w milczeniu, jedynie po to, by

za moment udusić klubowym szalikiem

choć w chuj nie lubi piłki nożnej

jakiegokolwiek sportu

bo nie może być - chmura w chmurę

za sweetaśnie

mężczyzna wczepia się w strzępki

(pełen romantyzm!)

i, śmiejąc się z głupiego tekstu

w którym przyszło mu żyć

puka się wymownie w głowę

na murawę wychodzą oswojone tygrysy

połykacze ognia, fakirzy

pękają gliniane trybuny. cieknie

opalizująca maź. koniec bajki o randce

wiesz, co chciałem tym przekazać?

domyśl się, szukaj, jest tu

płatek, ciepły kamyk, piórko

kość niewidzialnego ptaka, porąbany liścik

nerw

znalazłeś już?