Po utracie

Po utracie (Wdowa)

Gdzie twoje radosne oczy,

jak przygasły i zamarły?

Gdzie ten melodyjny głosik,

pełen werwy, wesołości,

co przenikał wszystkie zmysły?

*

A twarzyczka tak bladziutka,

gdzie zgubiła uśmiech miły,

którym wszystkich czarowałaś

i życiowym optymizmem

wszystkich wkoło zarażałaś?

*

Teraz w smutku pogrążona,

gdzieś w ukryciu popłakujesz

na wspomnienie chwil szczęśliwych

z ukochanym już przeżytych.

*

I nie w głowie tobie teraz

radosne tańce, zabawy,

gdy w grobie twój ukochany

leży zimny, twardy jak głaz.

*

Nagle słyszysz głos anielski

- Opowiedz mi proszę bajkę,

o pięknej królewnie śnieżce,

a potem ukołysz do snu.

I czyni się na sercu cieplej .

20.10.2026 r.