Poetą być... chciałbym
Nigdy nie będę poetą
Co najwyżej wierszokletą
I choć duszę mam ja liczną
To niestety prozaiczną
Nie siadają rymy wcale
Ciągle tylko płaczę żale
I choć wiersze mym marzeniem
Muszę zbywać je milczeniem
Dramat proza – bardzo proszę
Te rodzaje łatwo znoszę
Lecz gdy przyjdzie do liryki
Słychać tylko płacze kwiki
Rytm mnie sobą nie zaszczyca
Ducha czeka znieczulica
Od tej prozy drogie panie
Zmówcie wieczne spoczywanie
Chciałbym kiedyś jak Mickiewicz
A nie ciągle jak Sienkiewicz
Babrać się zdaniem złożonym
Uczuć całkiem pozbawionym
I choć duszę prozaiczną
Wcale chyba nie liryczną
Bardzo kocham i szanuję
To poezję wciąż kupuję
No i rytm siadł.
Komentarze (16)
Podoba mi się. Napewno poszło ci to lepiej niż mój dzisiejszy wybryk liryczny
Bardzo dziękuję! :)
Chyba jednak z tymi wierszami nie jest wcale tak źle. Leci 5 : D
Niestety znacznie gorzej niż z prozą, ale to chyba tak, że zawsze tęsknimy do tego, czego nie mamy... Dziękuję bardzo! :)
Szymonie, kompletnie nie rozumiem zniechęcenia, Twoje wcześniejsze wiersze są świetne, a rym? A po cholerę rymy?
Myślę, że bardziej z rytmem mam problem, bo od rymów to jest specjalny słownik :D Dziękuję bardzo! :)
I ode mnie kolejna piątka :) Nie dość, że wiersz czyta się lekko, to jeszcze świetnie zawarłeś w nim ripostę :)
Dziękuję bardzo! :)
Pięć dla ciebie i twej pięknej twórczości ;)
Dziękuję! :)
Przecież Twoje wiersze są genialne!!! W przeciwieństwie do moich :( Za świetny wiersz piąteczka.
No nie przesadzajmy. Zarówno z moimi jak i z Twoimi. Dziękuję bardzo za piąteczkę! :)
Hm... No i mam dylemat. Czyżby to miał być wiersz bez znaków przystankowych? Bo raz Ci się omsknęło, a w takim wypadku trzeba by je pouzupełniać. Radzę więc po prostu usunąć ten jeden ;p
Ten Twój tekst to jedna wielka hipokryzja... :D A ja tam lubię tkwić w prozie, nie przeszkadza mi to, lubię się rozpisywać, nie potrafiłabym dobitnie przedstawić zamysłu tekstu w kilku słowach, tak jak to się dzieje w wierszach. No nic, zostawiam 5 i rymy wyszły Ci bardzo dobrze ;p
Dziękuję bardzo! Poprawię jak wrócę do domu... w piątek :D
Ojojoj... Trochę to mi się kojarzy z moim podejściem do wszystkiego. Skromność to dobra cecha, ale nie przesadzaj! Bardzo lubię twoje wiersze i za ten też zostawię 5 :D
Bardzo dziękuję! :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania