Polacy też mają swoje rysy

Nie chcę być wiecznie młoda

wciskać się wietrznie w każdą szczelinę

udając świeże powietrze

 

Wczoraj na zdjęciach

dzisiaj jest zgoda

jutro w kantorze

wymienię świecką biżuterię

na trzy korony polskie nie czeskie

 

Zabiorę ciebie siebie im ale nie nam

gdzieś poza skrzynki bez dna

 

mailowo lękowe

wymienię na lęgowe

zostawię starodrzew iglasto liściasty

 

Zobaczysz jak drzewa

lat zgarbionych setki

stoją na jednej nodze

 

już nie pod butem reszty świata

Polacy też mają swoje rysy
Autor: Asteria
Czytano 28 razy
Data dodania: 16.04.2026

Średnia ocena: 3.7  Głosów: 6

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (7)

  • Szpilka 2 godz. temu
    Trzy pierwsze wersy genialne, reszta bardzo oryginalna, jestem pod wrażeniem ¬‿¬
  • Asteria godzinę temu
    Szpilka
    trzeba jakieś wrażenie po sobie zostawić. Może to nie chodzi o wrażenie, a wyrażenie siebie ;))
    Dzięki
  • Dusza_boli godzinę temu
    Jest w tym coś niezwykle wyzwalającego, jakby mówić: nie chcę już być lekkostrawna dla świata, wolę być drzewem. O godności ciężaru, wieku i zakorzenienia. Bardzo mocny tekst.
  • Asteria
    Dusza
    dziękuję za wnikliwe czytanie tekstu
    :)
  • Aisak godzinę temu
    Hej, nie chciałabyś wrzucić swojego wiersza na konkurs?
    Pasuje idealnie do tematu LbnR ‐5: Odczuwane do głębi

    Zachęcam🙂
  • Asteria
    Aisak
    dziękuję za propozycję, ale nie biorę już udziału w konkursach, oprócz Niepowtarzalnych
    Pozdrawiam :)
  • Aisak
    Rozumiem, też miałam nie brać, ale strasznie mnie szkoda tych konkursów.
    Trudno, jak padną to padną.
    Pozdrawiam.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania