pomiędzy piętrami (17-ost.)

A panią zapraszam do pójścia ze mną. Tutaj, jak pani widzi, stoi ten pierdolnięty Pojeb ze, zdaje się, wątrobą Lucy w ręce i zawiesił się, najwyraźniej. Teraz pani postawi pajacyka tuu... O, tu, dobrze. Unieruchomimy go tym pajacykiem, żeby nie spierdolił nam w górę, bo przecież nie o to chodzi, żeby się z nim gonić między piętrami, nieprawdaż?

Tu nam nie ucieknie, zaraz pani pokażę, dlaczego. Proszę tu stanąć i zamknąć oczy. Boi się pani? To dobrze, trzeba się trochę bać. A ufa mi pani? To dobrze. Proszę na moment zatkać też uszy. Ja też to zrobię, pewne warunki muszą zostać spełnione. Ja pani powiem, kiedy.

Proszę otworzyć, niech pani spojrzy. Ślepiec z katarynką najwyraźniej, hm, uspokaja tego psychopatycznego Pojeba, teraz, jak już trzyma katarynę przed sobą i kręci wajchą porządnie. Słyszy pani muzykę? Ja też nie, i tak ma być.

To dziwne, wiem. Ale i świetne, bo to znaczy, że całość melodii trafia do Pojeba, który zaczyna chyba cierpieć...

A tak łatwiej go będzie dopaść. Tak, dobrze pani usłyszała. Pamięta pani tych dwóch dziwnych facetów z parteru? Taa, tych "chłopaków rzemieślników". Musimy otworzyć drzwi do, hm, chłopaków. Dobrze się składa, że akurat pani tu jest, bo te drzwi może otworzyć z zewnątrz tylko kobieta, i zadziwiające, że jak dotąd żadna z Pijaczek nie próbowała. Hm.

Nieprawdaż, że wpasowuje się to w model nieingerencji, nieintegracji grup i jednostek między sobą? Nawet ten Pojeb z tym, no, troglodytą są obok siebie i się nie integrują, ci dwaj też... Nie rozmawiają, bo tutaj się nie rozmawia. Nie wiem, czemu. Tak po prostu tu jest. Widziała pani, nawet z tą smoczycą na górze, trzeba było na migi. Tutaj nic nie jest normalne.

Okej, to teraz lekcja dla pilnych uczniów: Jak nazywa się ten, który przychodzi ostatni i ma ze sobą czarną kosę? Ćśś! Proszę odpowiedzieć sobie samej, bez słów. A jak nazywa się ten, który się komuś kończy? Leci w zegarku. Proszę pokiwać głową, jeśli pani rozumie. Powiem później.

Okej.

Wy dwaj, wstawajcie. Cztery kosy, Ślepy potrzebuje naszej pomocy.

Widzi pani, jak czeka z wyciągniętą ręką? Zapłata z nimi zawsze z góry. Jeden za jeden, do wyboru, gra? Nie pierdol, nie ma czasu. Kiwa głową. Znaczy się zgadza. Proszę nic nie mówić i wziąć tą kosę do ręki, o, tak. Ci goście to zawodowcy, ale na Pojeba to potrzeba nas kilku, tak łatwo nie będzie. Trzeba mu ujebać ręce i głowę, najlepiej za jednym... No i tu jest pies pogrzebany. Jak Marvel, pod podłogą. Tak. Zasługuje pani, żeby znać prawdę.

No przecież to o wiele lepiej brzmi, gdy jest tajemnica, nie? Proszę posłuchać: "tu kiedyś mieszkał piesek, miał na imię Marvel, być może się wyprowadził", brzmi lepiej niż "pyrrusowe zwycięstwo z bestią Marvelem odniósł Jerzy, który przeżył o grubość chuja, ale za to w międzyczasie oszalał...", nie? Nie? Muszę to przemyśleć.

Dobra, ty, wyższy, ty chlastasz przez szyję. Pani lewą rękę, ty prawą. Ja ubezpieczam. Robi się tu tłok, a ten jebaniec nie chce jakoś się zbytnio ustawić... I ja mu się nie dziwię. Trudno. Musimy spróbować i tak.

Trzy, cztee...

Ry!

Odchylił się, jebaniec! Łeb został przy korpusie, jedno ramię leży całe na ziemi, drugie raczej mu zwisa, widziałem, jak się majta jak spierdalał. Może pani odłożyć kosę, będę prosił, żeby któryś z panów poszedł i zastukał w rurę. A co, chcecie żeby ta ręka popierdalała bez celu po podłodze? Panią poproszę o nadepnięcie na nią, paradoksalnie może się pani przydać to niekomfortowe obuwie, może pani przyszpilić do podłogi dłoń, reszta raczej nie powinna się wyrywać. Ty, chodź, pomożesz mi zaciągnąć Ślepego do kanciapy. Pani niech tu jeszcze zostanie na chwilę, nic pani nie będzie.

Spierdolił do piwnicy, ty wiesz, co tam się teraz odpierdala? No, pewnie, że wiesz. I co z tym dalej robimy? Ej, ja do ciebie jak do człowieka, a ty mi tu wywracasz gały, no... Nieładnie. Co mnie szturchasz? A, że... Co? Kto? Że ona? No dobra, a zapłata co?

Nie, tu mamy dziurę o jedną mniej, trzeba uzupełnić.

Chuj, złodzieja dostaniecie, o ile go Pojeb nie wpierdoli, deal? No to graba. Tu go pierdolniemy i niech nabiera sił w słoneczku, czy co on tam. Leż tu sobie, czy siedź, kręć korbką.

I co, dała pani radę? Świetnie. O, leci już nasza Smoczyca. Czemu Smoczyca? A widziała pani, żeby człowiek ział ogniem? Proszę się przesunąć, ja wezmę ramię, ii... Jesteś gotowa? Dajesz!

Kurwa, ależ śmierdzi, uuch! Ale gorąco! Macie papierosy? Dobra, dzięki. Tyle wystarczy, ten kikut już chuja zrobi, można go wrzucić do piwnicy, razem z resztą. Co? Do pieca go chcesz wziąć? Serio? A proszę cię bardzo!

Okej, to ferajna, mamy problem, bo w piwnicy jest oszalały Pojeb ludożerca, który usiłował chyba grać w chuja z Jerzym... No, a myślałaś, czemu drze ryja, skoro świeczka się świeci? Myślałaś. I co? Przestalibyście, kurwa, wzruszać ramionami, przecież to wasz kurnik.

Okej, to co robimy? Idziecie na dół to wszystko ogarnąć, a ja i pani...? Na górę, dobra. To do potem. Nie, czekaj. Daj jeszcze szluga. Ha, ha, i odpal. No weź, kurwa, nie bądź... No. Dzięki. To do później.

Zapraszam panią tutaj, do pokoju na drugim piętrze. Usiądziemy na chwilę tutaj, aż sprzątaczka skończy u Lucy.

Mam tu gdzieś pani dossier... O, tu jest. Mamy tu dossier wszystkich. Naprawdę, wszystkich. Tych, co umarli. Nie? Niech pani patrzy: Stalin. Lenin. Cervantes. Król Ryszard Lwie Serce. Tych dwóch akurat do piekła. Cervantes jest w innym budynku. Rysiek? Mam to gdzieś napisane... No, nieważne.

A więc dźgnął panią chłopak podczas uroczystej kolacji, gdy odmówiła pani przyjęcia pierścionka? Ha! Dobre. A czemu? No, teraz to już nieważne, fakt.

Co? W Limbo. Takie miejsce, gdzie można sobie wybrać, czy idzie się do piekła, czy przeżywa ostatnią przygodę w życiu. Albo coś takiego, tak mniej więcej pani mówię, z tego co wywnioskowałem.

Tak, jest pani martwa. A czy to ważne? Pani jedna, jedyna z całej grupy, się do czegoś nadawała. To co, zostaje pani w limbo, czy co?

Inna opcja? W ogóle opcje? Zostaje pani tutaj, jako element wystroju lub oprowadzacz... Och, zaledwie trzysta lat, dodać ująć, czas tu nie leci wcale. Śmierć macha kosą tylko jak mu się złote góry obieca, Czas ma wszystko w dupie i pichci oleje do smarowania kos, no, sama pani przyzna, jakie to wszystko głupie.

A skąd się biorą pozostali? Przychodzą i odchodzą, naprawdę. W sumie, może pani iść do piekła przez drzwi do piwnicy, zostać tu i trwać, jak inni, a może pani też po prostu odejść ku światłu.

Okej, tam są drzwi, odprowadzę panią. Proszę mnie czasem odwiedzać. Powodzenia!

Ej, poszła sobie. No, co ci poradzę, że wybrała światłość? Przez ciebie sam się zastanawiam. Ha! I ty też? Widzisz? Przez ciebie nawet smok też. Przypal mu brwi, jak mi wtedy w trzydziestym siódmym, czy ósmym. Co robimy? Brakuje nam dwóch osób. Kogo z kim chcesz zamieniać? No chyba cię pojebało, w to nikt nie uwierzy.

Co? W to też nie. A ty jaki masz pomysł?

No dobra, to Pijaka damy na dół, Adoratorowi damy Złodzieja, a Gertę pijaczkę wrzucimy za Lucy, tak?

Zawsze mi się chce palić przez was.

***

Na obskurwiałym, brudnym od krwi, moczu i innych wydzielin łóżku, leży rozkraczona kobieta. Nie można powiedzieć, że jest to ponętna blondynka o bujnych kształtach, oczekująca na klienta z iskierką w oczach. Przeciwnie, jest to odrażająca, niedomyta istota, prawie na pewno ludzka - nie czarujmy się, żadne inne stworzenie nie doprowadziłoby się do takiego stanu bez pomocy specjalisty - ubrana w pożółkłe, rozdarte na plecach body i w podobne pończochy, chyba od kompletu. Wszystkie te sztuki odzieży leżą nieźle na tej dziwnej istocie, która ponad wszelką wątpliwość usiłuje wić się zachęcająco.

Jesteśmy w pierwszym pokoju drugiego piętra, drodzy państwo, na samym początku wycieczki. Ja jestem rezydentem obiektu i będę państwa oprowadzał, a nazywam się...

- - -

Koniec.