pomiędzy wersy wprosiło się trochę prozy

stworzyłeś mnie

na podstawie przypuszczeń

domniemanej wolności ducha

z domieszką grawitacji na ustach

zdziwieniu patrzę w oczy

gdy milknie wewnętrzny hałas

a ty trzymasz mnie

na dystans

w szufladzie z wierszami

jak wstydliwy materiał do gazet

albo jeszcze bardziej wstydliwy gadżet chciałabym

kilka tych nocy

zasypiać spokojna

z niewielkim bólem

świadomości nie umiem cię zatrzymać w szufladzie

trzymam tylko bieliznę

a wiersze rzucam ptakom

jak kawałki chleba i ziarna

gdy znikają na niebie

wierzę że słowa potrafią latać

nie muszę się troszczyć

odmawiać modlitwy