Poszukiwacz

Idę ścieżką poprzez łąki,

wokół gama kolorów gra,

jak barwna, letnia orkiestra,

co cicho nuci, przygrywa.

*

Błyskają świetliste mlecze,

promieniem wschodzącego słońca.

Modraki trawą otulone

tonują malarski pejzaż.

*

Kokietują mnie kształtami,

inne czerwonymi płatkami,

te pachnące – zapachami.

Ja szukam swojej stokrotki.

*

Małej, drobnej, pospolitej,

trochę niezauważalnej,

odpornej na słońca żar,

na zimowe zaspy i mróz,

na ból i świata krzyk,

takiej, co przetrwa całe zło.

*

Lipiec 2026 r.

Średnia ocena: 4.3  Głosów: 3

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (5)

  • kigja 4 godz. temu

    Wtem harcerz ją spotyka.
    „Stokrotko, witam cię,
    Twój urok mnie zachwyca,
    Czy chcesz być mą, czy nie?”
    "Twój urok mnie zachwyca,
    Czy chcesz być mą, czy nie?
    Czy nie, czy nie?

    🙂

  • Sokrates 2 godz. temu

    Dzięki za wierszowany komentarz. Powiedziała, 29 lat temu, tak. Pozdrawiam.

  • kigja godzinę temu

    W przyszłym roku będzie huczna impreza!
    3️⃣0️⃣ rocznica ślubu to perłowe gody. Nazwa symbolizuje dojrzałość, piękno i niezwykłą trwałość związku, przypominając proces powstawania perły.
    Z okazji tego jubileuszu małżonkowie często obdarowują się biżuterią z perłami.

    Składam życzenia już dziś, na zapas, bo nie wiadomo, co los przyniesie.
    Najlepszego🥂

  • Sucre 3 godz. temu

    Romantyczna dusza się ujawniła;)))

  • Sokrates 2 godz. temu

    Możliwe. Dzięki za komentarz.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania