Próba

Złoto i zieleń, plus minus chmury

zakapturzone w srebrzystej mgle,

i cztery koty, na których schnie

żółw, co w skorupie ma tylko tłumy

Tak nawarstwione, ściśnięte, że

mógłbyś z łatwością im wszystkim ulec,

choć przecież jesteś gdzieś poza tym, w sumie

to tak naprawdę już nie ma cię.

Zniknęły kości, kruszy się kora,

w środku próchnieje już osa i żuk,

plus osiem much, listki w topolach

spadają po to, byś złapać je mógł

choćby przez skórę, przez cień w międzyzorzach,

które zakwitną, gdy wniesiesz się ponad.