O mnie
Nie wiem, czy istnieją słowa wystarczająco pojemne, by opisać wszystko, co człowiek nosi w sobie po latach bólu.
Są doświadczenia, które nie kończą się wtedy, gdy mijają.
Zostają w ciele. W reakcji na ton głosu. W lęku przed odrzuceniem. W potrzebie bycia zrozumianą. W ciszy, która nagle robi się zbyt głośna.
Przez długi czas myślałam, że moje emocje są czymś, co trzeba ukrywać. Że moja wrażliwość jest ciężarem. Że jeśli czuję za mocno, to znaczy, że jestem zbyt trudna dla świata.
Dziś wiem, że ta wrażliwość jest częścią mnie.
Nie zawsze łatwą. Nie zawsze wygodną. Ale prawdziwą.
Ta książka nie powstała po to, by wzbudzać litość.
Powstała po to, by pokazać, że za każdym człowiekiem stoi historia, której inni często nie znają.
Czasem ktoś, kto wydaje się silny, ledwo trzyma się na nogach.
Czasem ktoś, kto milczy, krzyczy najgłośniej.
Czasem ktoś, kogo nazwano trudnym, po prostu zbyt długo musiał walczyć sam.
Jeśli moje słowa dotkną choć jednej osoby, jeśli sprawią, że ktoś poczuje się mniej samotny — wtedy wszystko miało sens.
Bo może właśnie po to przetrwałam.
Żeby z bólu stworzyć coś, co komuś innemu poda rękę.