PROGNOZA POGODY

Ulice miast opustoszały w mgnieniu oka,

Krupówki, Marcin, Monciak pustką świecą już

i Marszałkowska, tak jak długa i szeroka

jest całkowicie pozbawiona żywych dusz.

To wiatr, wiatr, wiatr -

dziewięćdziesiąt na godzinę.

To wiatr, wiatr, wiatr -

jak nie skryję się, to zginę.

To wiatr, łotr, czart

preparuje z nas nadzieję.

Wiarę już skradł,

zaraz miłość z nas wywieje...

W apartamencie na dwudziestym drugim piętrze

z perspektywami na Krakowskie, Nowy Świat,

mroczna poetka penetruje swoje wnętrze

z okna do okna, jak szalona nocna ćma.

Na dnie jej duszy nie doszukasz się już wiary,

W głębinach serca jej miłości także brak

i tylko głowa ciągle wierzy, niczym w czary,

że nić nadziei jeszcze znajdzie do niej szlak.

Bo wszak wiadomo, że za burzą idzie cisza,

niech dobry Eol zmiecie z wierszy twoich cień,

a jak nie Eol, to - Safono - życzy (...),

byś w swoich strofach zamieniła noc na dzień!