Próżnia...

Idąc dzikim pustkowiem

odcinam się od starych emocji

Walka z samą sobą dobiegła końca

Kłamstwo poniosło klęskę

Stara samotność

spala ostatnie z fragmentów wrażliwości

Zmęczone niezrozumienie

wykluwa niewidzące oczy

Nie ma już więcej szans

Jutro na zawsze zatrzasnęło

przede mną swe drzwi