przenika mnie życie

wypalone ziarno piasku na pustyni

niedopalony papieros na przystanku

im starszy tym bardziej nasiąknięty

gąbczasty mokry do szpiku kości

miękka galareta z octem

sprężysty kieliszek podnosi

za kołnierz w szkole szarpali

kuter osiadły na mieliźnie

okręt nie odpłynie

przenika woda życia

w skrytych pragnieniach

w ciszę gęstych myśli zanurzam spojrzenia

widzę więcej nie boję się

kolej na przyszłe dni