Pustka

Żyję w wyimaginowanej rzeczywistości

Czemu dopiero teraz to widzę?

Litości

W mej głowie nakłady złości

oszukując samą siebie

Szukałam miłości w nagości

Przejrzałam na oczy

Nie potrafię ujrzeć w tobie dorosłości

Czuję rozczarowanie

Potrzebne mi na to jakieś rozwiązanie

Czy błądzę czy jednak robię dobrze?

Ta, przecież tobie nikt się nie oprze.

Moje myśli w natłoku

Nie potrafię w jednym punkcie utrzymać wzroku.

Utrata optymizmu

Mam ochotę pozbyć się Twego narcyzmu

Spróbuj trzymać mego kroku

Zobaczysz że Ci się nie uda

A ja idę dalej

Głupio wierzę w cuda

Depczę swoje błędy

Może by pójść tędy?

(pisane na szybko w autobusie, wstawiam z czystej ciekawości)