Refleksja

Na tyle pojawia się cień,

na ile pojawia się światło.

Stoimy pomiędzy.

W środku nas

coś drży cicho —

jak ptak ukryty

w uśpionym czasie.

Światło

zmienia wszystko.

Podrywa z ziemi pył,

wirujący w powietrzu.

Opada na dłonie

cieniem.

Nie zatrzymuje się.

Jest obecne

w tym, co porusza się

i w tym, co milczy.

Z niego rodzą się kształty

i powracają do ruchu.

Tekst rozwijany był w dialogu z AI jako narzędziem pracy nad słowem.