Rozmowa z lustrem

Ty

co myślisz według instrukcji

Przed dojściem do rozumu

nie zabieraj głosu

Możesz być tylko delatorem wyznań

których brak nie oznacza potrzeby

 

Ty

co sądzisz że wystarczy wymigać się

z odpowiedzialności

za cokolwiek

żeby być człowiekiem

i dosłużyć się szacunku

popełniasz błąd

 

Zamknięty na codzienność własnych bełkotów

na wyrzucony klucz od cudzego pożądania

umierasz.

Pozostało ci wzruszenie ramion

przeczucie które mówi ci o tym że znikniesz

w otoczeniu nędznych ochłapów goryczy

 

bo kto wspomni na twoją nieuchwytność

jeżeli zostaniesz nieuchwytny

kto uczyni z ciebie człowieka

jeżeli nadal pozostaniesz jego obietnicą?

Średnia ocena: 4.2  Głosów: 5

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (4)

  • kigja 5 miesięcy temu
    Ojej, to nie proza, tylko wiersz!
    I to jaki wiersz...
  • kigja 5 miesięcy temu
    I w dodatku to powtórka sprzed dwóch lat...

    https://www.opowi.pl/rozmowa-z-lustrem-a52545/
  • JamCi 5 miesięcy temu
    Pamiętam go.
  • Trzy Cztery 5 miesięcy temu
    Pozostało ci (...)
    przeczucie które mówi ci o tym że znikniesz

    - też miewam takie przeczucie, ale nigdy stojąc przed lustrem. przed lustrem robię do siebie sympatyczną minę, trochę roztrzepuję włosy i spryskuje je lakierem, żeby ciągle były trochę roztrzepane i żeby wyglądać śmieszniej. O tym, że zniknę, myślę później, gdy wychodzę z domu i patrzę na świat, który mi się podoba. I myślę wtedy, żeby trwał taki, z tym, co mi sie w nim podoba, gdy już zniknę. Niech świat trwa.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania