Rozstrzelanie

Pisanie jak terapia.

Wypluwam emocje z siebie,

Dziurawię kartkę salwą z karabinu,

Pozbywam się balastu.

 

Już tak nie boli.

 

Bez tabu i bez cenzury.

Szybko i zwięźle.

Mocno i dosadnie.

Kule w samo sedno.

 

Nie ma potrzeby wyjaśniać,

To byłoby jak okazanie litości.

 

Bez procesu, bez adwokata.

Jak najszybciej pociągnąć za spust,

Jak najszybciej unicestwić wroga-

Niech już nie szkodzi.

 

Rozstrzelać ból!

Średnia ocena: 0.0  Głosów: 0

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Sucre

    Jak to powiedział klasyk Komoruski na pogrzebie Szymborskiej: Poezja jest jak armaty ukryte w krzakach.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania