scenariusz dla tworzenia nikiforowej niszy...
myślą
skruszę tajemnicę zwojów
mową
zagłuszę krzyk duszy
uczynkiem
uleczę bezbronność
zaniedbaniem
zmącę przymrużenie
zostanę żebrakiem
proszącym
o miejsce dla ciszy
myślą
skruszę tajemnicę zwojów
mową
zagłuszę krzyk duszy
uczynkiem
uleczę bezbronność
zaniedbaniem
zmącę przymrużenie
zostanę żebrakiem
proszącym
o miejsce dla ciszy
Komentarze (10)
Piękny wiersz. Pozdrawiam 5
Witaj Marku!
Dziękuję za obecność. Pozdrawiam
Fajnie napisany wiersz 5
Dzięki Kieraj za fajny. Miłego
Ładnie, czyta się, jakby monotonnie do przodu aż do oszczędnej, lecz mocnej puenty na końcu
Pozdrawiam
Dzięki za wyłapanie puenty. Ona jest najważniejsza. Nikifor ja rozumiał i dlatego tak pieknie tworzył.
Pozdrawiam serdecznie
Znużony człowiek prosi tylko o ciszę, w niej znajdzie ukojenie. Smutna prawda...
Bo od ciszy, tylko piękniejsza jest muzyka. Znużenie zyciem szuka w niej przytulenia.
Serdecznie pozdrawiam
Przepiękne...
Dzięki za ślad. Pozdrawiam
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania