Sine światło meliny

strzępki z podartych

zdjęć pamięci

siedzi w ciemnej

noże sączy z butelki

przez szparę w zębach

trzymam te drobne na lody

sine światło meliny

odwija opakowanie

wychodzę z dymem we włosach

nie czekam na wstyd

smakuje

Komentarze (24)

NinjaC 2 miesiące temu

Czuć, że to było pisane z rozpędu, bez spinania się pod efekt. Podoba mi się ta inicjatywa. Świetny temat. 🤩

NinjaC 2 miesiące temu

Ja to czytam bardziej jako klimat niż historię, i w tej formule to siada.

C₁₂H₂₂O₁₁ 2 miesiące temu

Ninja, przyznam Ci się, że pomyliłam dni, wczoraj był dla mnie czwartek. I uknułam plan tygodniowy na napisanie, łażenie po melinach netu i kilka zdążyłam zaliczyć w pół godz. Zajrzałam na Opowi a to kuźwa dzisiaj! Ja mogę z rospędu pisać, dwa poleciały wyprawkowe w krzaki, ten został.

Dzięki za spontan i odczyt. 😀

NinjaC 2 miesiące temu

C₁₂H₂₂O₁₁, no fajny spontan.

C₁₂H₂₂O₁₁ 2 miesiące temu

NinjaC Meliny mają swój urok 😅

NinjaC 2 miesiące temu

i sine światła - eh...miodzio

C₁₂H₂₂O₁₁ 2 miesiące temu

Chyba jest taki typ żarówki "Osram" to od niej takie światło 🤣

NinjaC 2 miesiące temu

C₁₂H₂₂O₁₁, hłeh...

Dusza_boli 2 miesiące temu

Obrazy pojawiają się i znikają jak strzępki pamięci, a sine światło meliny wraca jak refren jakby mialo porządkowac chaos. Bardzo mi się podoba.

C₁₂H₂₂O₁₁ 2 miesiące temu

Dusza, pamięć się wyciera, zachodzi jak lustro zaśniedza. Najlepsze są luki w tych zdarzeniach, czasami mózg je uzupełnia na swoją stronę, a jest kreatywny. 😆
Dzięki :)

Roma 2 miesiące temu

Mi również bardzo. Szczególnie ten moment o drobnych na lody... jakby miał tu nie pasować, a jednak pasuje idealnie.
Jest surowo, a jednak czuć dużo emocji, jakby peelka chciała się pozbyć ich z siebie jak najmniejszym kosztem, więc mówi szybko, na jednym wydechu.

C₁₂H₂₂O₁₁ 2 miesiące temu

Roma To jak wchodzenie do pieczary ze złem.
Dzięki za refleksje :)