Skaza Anioła
DR. Grimdark
SKAZA ANIOŁA
Disclaimer
Uwaga.
Zanim wejdziesz dalej – ostrzeżenie.
Ta historia nie powstała po to, by dawać łatwą rozrywkę ani pocieszenie.
Świadomie przeciągnąłem głównego bohatera przez absolutne psychiczne i fizyczne piekło.
Dla części czytelników to, co zrobiłem z tą postacią, będzie aktem literackiego okrucieństwa. Możesz poczuć złość, a nawet nienawiść do autora.
Nie przepraszam za ten mrok.
Wchodzisz w te gruzy na własną odpowiedzialność.
Chcesz tych emocji?
Zapraszam do lektury.
Tom I: Krew i Złoto
PROLOG
Ostatni blask
Na pokładzie Mściwego Ducha rozbrzmiewały odgłosy bitwy. W korytarzach ginęli ostatni obrońcy, a potężny okręt drżał od eksplozji. Jednak najważniejsze starcie nie rozgrywało się wśród jego pokładów. Jego świadkiem był mostek, gdzie naprzeciw siebie stanęli dwaj bracia.
Sanguinius, Wielki Anioł, ostatnia nadzieja Imperium i symbol tego, czym ludzkość mogła się stać, mierzył się z Horusem. Niegdyś najwspanialszym z synów Imperatora, dziś wypaczonym przez potęgi Chaosu cieniem samego siebie.
Anioł walczył z całych sił. Jego skrzydła rozpościerały się za plecami, a ostrze raz po raz odnajdywało drogę ku przeciwnikowi. Lecz nawet jego odwaga nie mogła wystarczyć przeciwko potędze, która zawładnęła Horusem. Worldbreaker uderzył z niszczycielską siłą. Chwilę później szpon zdrajcy przebił obronę Anioła.
Sanguinius upadł. Jego skrzydła uderzyły o pokład jeszcze raz, a następnie wyprostowały się i znieruchomiały na zawsze.
W tej chwili umarł nie tylko jeden z synów Imperatora. Umarła również wizja przyszłości, w której ludzkość mogła odnaleźć coś więcej niż nieustanną walkę o przetrwanie.
Jego synowie poczuli tę stratę. Ból, rozpacz i gniew odcisnęły się na ich duszach, a Czarny Gniew wypalił swoje piętno w ich genach. Od tej pory każdy z potomków Wielkiego Anioła miał nosić w sobie echo jego ostatnich chwil. Każdy miał kiedyś stać się własnym ojcem, umierającym na pokładzie Mściwego Ducha.
Imperium jednak nie upadło.
Z popiołów Herezji podniosło się na tyle, na ile pozwalały mu siły. Odbudowało swoje armie, odzyskało galaktykę i przetrwało kolejne tysiąclecia. Zmieniały się zarządy, ginęły całe światy, a niezliczone pokolenia rodziły się i umierały w cieniu wojny.
Lecz choć Imperium odzyskało galaktykę, nigdy nie odzyskało swojego Anioła. Nie odzyskało też tego, co uosabiał.
Dziesięć tysięcy lat minęło. Nastało 42. Millennium, a synowie Wielkiego Anioła wciąż walczyli. Walczyli w imię Imperatora, w imię ludzkości i pamięci o swoim ojcu.
Walczyli również z mrokiem, który nosili w sobie.
Komentarze (1)
Ten wstęp, który wydaje się info od autora, jest na równi zbyteczny albo wręcz, hm, nieco zabawny, w zetknięciu z treścią. No, chyba, że jakieś realnie drastycznej, zaskakującej literatury będzie tutaj więcej, niż w przedstawionych fragmentach, bo na tym etapie, to:
- całość prezentuje się gdzieś na pograniczu szkicu, a prób stworzenia samodzielnego świata literackiego
- pojawia się bardzo dużo słownictwa, które tworzy wewnętrzną fabułę książki, ale ich nagromadzenie, na tym etapie, chyba nie do końca pozwala czytelnikowi się w tym świecie odnaleźć. Z drugiej strony, w pierwszej części Diuny też od początku jest w sumie spore nagromadzenie elementów świata przedstawionego, no, ale dlatego też, dla mnie Diuna jest fajna, żeby coś sobie poczytać, ale niekoniecznie jako wyznacznik realnie wartościowej treści
No, ale spoko jest to, że trochę mi ta treść rozbudziła sentyment do Diablo II, a przy okazji to książek powiązanych z gierką.
Natomiast od strony takiej bardziej współczesno-rynkowej - jest trochę patosu, ok, pewnie element świata, jest trochę więcej opisów, niż realnego przedstawienia postaci, emocji, charakteru, itp, ale w sumie, jeśli idzie o współczesną, standardową literaturę, to też jest ok. Ogólnie też w miarę się to płynnie czyta. Mnie osobiście jakoś mega nie angażuje, ale to też już moje subiektywne, obecne zainteresowania literaturą, z drugiej strony, jakbym sobie szukał jakiegoś fantasy dla poczytania, to w sumie może nawet bym po to sięgnął.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania