Skrzynka

Ronię jedną łzę niewielką,

Chwytam teraz zimną rękę.

Stoję nad otwartą skrzynką,

Gdzie zamknąłeś swą powiekę.

Chryzantema delikatna

Przypomina o rozstaniu,

Słowa ciężko płyną z gardła,

Boś Ty martwy po skonaniu.

Twardo masz i niewygodnie,

Nawet z dala czuję chłód,

Teraz nieco nam samotnie,

Bo wyżera w sercu głód.

Brak uśmiechu w kufrze ciasnym,

Twarz Twa jakby skamieniała.

Byłeś raczej kimś spychanym,

Ach łza znów się przybłąkała...

Zamykane wieko z drewna

Zmusza do puszczenia dłoni.

Deszcz łzy leje płacząc z nieba,

Topiąc się w Melancholii...

Stłumię złość wyrachowaną.

Nie nienawiść, ni to żal,

Tylko pustka pozdzierana,

Żeś go wezwał do swych bram...