Ślad

Objawiłeś się znikąd,

Choć w ukryciu trwałeś,

Twa obecność jasną drogą

Okryła dzień smętny jak szal.

Oczyma na mnie spojrzałeś,

Które jak kryształ paliły świat.

A teraz znowu zniknąłeś

Gdzieś w innej kreacji barw.

Umysł jak tysiąc teorii

Rozbudza światłem ironii,

A głosy tak ciche w pamięci

Osadzają swój byt jak mgła.

Odległość nas podzieliła,

Gdy chwila w pył się zmieniła.

Ten kres, co zanikł głęboko,

Wywołując chaos w mych snach.

Przeniknęło znów?

Me myśli wirują...