Spotkanie wampira

Wampir (drabble)

Siedział na zwalonym, starym drzewie, z łokciami opartymi na kolanach, i wpatrywał się w płonące przed nim ognisko, które było jedynym źródłem światła w okolicy.

– Nie rozumiem, dlaczego się z nią nie spotkasz.

Wyrwany z zamyślenia spojrzał błyszczącymi, niebieskimi oczami na swojego wiernego towarzysza. Po chwili lekko się uśmiechnął, ale nic nie odpowiedział.

– Widziałem wasze szczęście, a potem jej rozpacz, gdy cię straciła. Widziałem, jak cię opłakiwała…

Przerwał mu gestem dłoni i skierował chmurny wzrok w stronę płomieni.

– Z pewnością chciałaby wiedzieć, że żyjesz – przekonywał go przyjaciel.

– Nie żyję. – Pokręcił głową i gwałtownie podniósł się z miejsca. – Wampiry nie żyją.

Spotkanie (drabble)

– Nadal ją masz – powiedział, patrząc na jej szczupły nadgarstek.

Odruchowo dotknęła złotej bransoletki, którą podarował jej przed laty.

– Mówiłam, że nigdy jej nie zdejmę. – Uśmiechnęła się na wspomnienie dnia, kiedy to złożyła mu tę obietnicę.

– Nie powinnaś. – Zatrzymał ją gestem ręki, gdy postąpiła krok w jego stronę.

Przez chwilę patrzyła na niego w milczeniu, jakby zastanawiając się nad czymś, po czym zdecydowanie ruszyła przed siebie.

Tym razem jej nie powstrzymał. Pozwolił, by go objęła i mocno przylgnęła do jego szczelnie okrytego ciała.

– Tak bardzo za tobą tęskniłem, tak bardzo… – wyszeptał, a jego zimny oddech sięgnął jej szyi.

Poczuł, że zadrżała.