Foto zabawa nr 9 Stara kamienica cz 5

https://zapodaj.net/plik-2v6klEHaaT

Karol, trzymając fotografię, na której był on z Elą, usiadł na łóżku i tak siedział. Na to weszła jego babcia z telefonem w dłoni i przysiadła obok niego.

— Ładna dziewczyna.

— Jak tylko pierwszy raz ją zobaczyłem w klubie, to się w niej zakochałem.

— Wcale się nie dziwię.

— Jeśli przeze mnie ona straci życie, to sobie tego nigdy nie wybaczę.

— Karol, spójrz na mnie — poprosiła babcia.

Wnuk podniósł głowę i patrzył na starszą kobietę.

— Babciu, bo to prawda.

— Nie wolno ci tak mówić, ani nawet myśleć!

— No dobrze.

Chłopak w pewnym momencie usłyszał dzwonek przychodzącej wiadomości.

„Mamy twoją ciężarną dziewczynę.”

„Błagam, nie róbcie jej krzywdy.”

„Nie zrobimy, jeśli do jutra do godziny dwunastej oddasz nam kasę.”

„Nie mam takich pieniędzy, potrzebuję więcej czasu.”

„Jeśli chcesz jeszcze ją zobaczyć żywą, to lepiej, żebyś jutro przyniósł mi całą forsę i żadnych glin.”

Pani Irenie wyrwała wnukowi telefon i przeczytała wiadomości.

— Babciu, oddaj mi telefon, nie masz prawa czytać moich prywatnych korespondencji!

— W przypadku, gdy chodzi o twoje i twojej dziewczyny życie, to mam prawo wiedzieć, co piszesz z tym bandytą.

— Niby tak.

— Teraz zrobisz to, co ci powiem.

— Co takiego? — zapytał.

— Zgłosisz na policję.

— Nie mogę, gdyż oni wyraźnie napisali, że jak pójdę na glinę, to zrobią jej krzywdę.

— Sam, pomyśl,jaką masz gwarancję, że jak zwrócisz im dług, to oni wypuszczą Elę.

— Żadnej.

— No właśnie.

Babcia stanęła przed wnukiem i wyciągnęła ku niemu dłoń z telefonem. Chłopak wziął od niej słuchawkę, ale nie wykręcił numeru alarmowego od razu.

— Na, co czekasz no dalej dzwoń.

— Babciu, nie mogę!

— Dlaczego?

— Bo jak zgłoszę sprawę na policję, to oni dojdą do tego, że jestem zawodowym włamywaczem.

— Czyli okłamałeś mnie, mówiąc, że zostałeś zmuszony do tych włamań?

— Tak.

— Dlaczego to zrobiłeś?

— A, co miałem powiedzieć, babciu? Masz wnuka złodzieja.

— Tak, bo najgorsza prawda jest lepsza od kłamstwa. Czy Ela wie o twojej przestępczej działalności?

— Nie, inaczej by mnie zostawiła.

— A, czy nie uważasz, że ona zasługuje na poznanie prawdy?

— Pewnie masz rację.

— Mam.

— Wyznam jej prawdę dopiero po porodzie, bo nie chcę, żeby dziecku coś się stało.

— Już ja tego dopilnuję.